Μῦθοι Αἰσώπειοι

___________________________________________________

407.

Ὗς ἄγριος καὶ Ἀλώπηξ.

(S. 222. C. 54 et p. 309. F. 185.)

Ὗς ἄγριος ἑστὼς παρά τι δένδρον τοὺς ὀδόντας ἠκόνα. Ἀλώπεκος δὲ αὐτὸν ἐρωτώσης τὴν αἰτίαν, διὰ [196] τί μήτε κυνηγοῦ μήτε κινδύνου ἐνεστῶτος τοὺς ὀδόντας θήγει, ἔφη· «ἀλλ᾿ οὐ ματαίως τοῦτο ποιῶ· ἐὰν γάρ με κίνδυνος καταλάβηι, οὐ τότε περὶ τὸ ἀκοντᾶν ἀσχολήσομαι, ἑτοίμως δὲ οὖσι χρήσομαι.»

Ὁ λόγος διδάσκει, ὅτι δεῖ πρὸ τῶν κινδύνων τὰς παρασκευὰς ποιεῖσθαι.