Lyricorum libri

Epigrammatum Liber

(selectio)

________________________________________________________________

Epigramma IV

Veniat dilectus meus in hortum suum.

Ex Cant. 5

Pulcher Amor sumpsit rudis instrumenta coloni,

Et sua deposuit tela suasque faces:

Et manibus stivam rapuit; castique laboris

Ad sua ruricolas iunxit aratra boves.

5

Ilicet, ut facili subvertit vomere corda,

Castaque virginibus Gratia crevit agris;

«Flos» ait «unus abest: sunt cetera millia florum;

Ut nullus possit, Christe, deesse, veni.»

Epigramma XXXVII

Qualis est dilectus tuus?

Ex Cant. 5

«Qualis erat, tuus ille? tuus pulcherrimus ille?»

Dicebat nuper barbara turba mihi.

Arripio dextra pennam, laevaque tabellam,

Et noto, Christe, tuo quicquid in orbe noto.

5

Pingo rosas, aurum, gemmas, viridaria, silvas,

Arva, lacus, celeri sidera pingo manu;

Et tabulam monstrans, «Noster pulcherrimus» inquam,

«Qualis erat, vultis discere? Talis erat.»

Epigramma XL

Veni de Libano sponsa.

Et fugis, et fugiens clamas, «quid sponsa moraris?»

Non fugis, ut fugias: ut capiare, fugis.

Epigramma XLVIII

Lilia manu praeferenti.

Haec, quae virgineis nituntur lilia culmis,

Unde verecundas explicuere comas?

Non generant similes Paestana rosaria flores,

Nec simili Pharius messe superbit ager:

5

Non haec purpureis mater Corcyra viretis,

Nec parit aequoreis pulsa Carystos aquis.

Cum nullas habeant natales lilia terras,

Quis neget e casta lilia nata manu?

Epigramma LI

Iohanni de Lugo,

doctrinam rediret.

Fertur inornatis nuper Metanoea capillis

Flesse, repentina cum raperere febri:

Fertur et indomito frenos laxasse dolori,

Et lacrymis madidos exhibuisse sinus:

5

Cum rursus domito repetis tua pulpita morbo,

Fertur inornatas disposuisse comas:

Et domitos hilari risu frenasse dolores,

Et lacrymis vacuos explicuisse sinus.

Quis, Pater, incolumi de te non gaudeat, ipsae

10

Si gaudent lacrymae, ridet et ipse Dolor?

Epigramma CX

Christi in cruce vox.

Sitio.

«Ah sitio» clamas, Princeps pulcherrime rerum:

Non habeo pro te dulcia vina, siti.

Tu tamen «ah sitio» clamas: dabo pocula, Sponse:

Heu mihi! sed mixto pocula felle dabo.

5

Haec, mi Sponse, bibe: quaeris cui forte propines?

Ad me pro mundi, Christe, salute bibe.